Pied-noir
Ulkoasu
| Pied-noir | |
|---|---|
Algerin Notre Dame d’Afriquen katedraali, jonka pied-noirit rakensivat 1870-luvulla. |
|
| Väkiluku | 1,4 miljoonaa (13 % Ranskan Algerian väestöstä vuonna 1961) |
| Asuinalueet | Constantine, Oran, Alger |
| Kielet | ranska, algerianarabia, espanja |
| Uskonnot | roomalaiskatolilaisuus, juutalaisuus |
Pied-noir (ranskaa, ’mustajalat’) tarkoittaa Pohjois-Afrikassa asuneita ranskalaisia aina Ranskan hallinnassa olleiden siirtomaiden itsenäistymiseen asti. Nimityksen alkuperä on hämärän peitossa.[1][2] Termiä alettiin käyttää 1900-luvun alussa.[3] Marokko ja Tunisia itsenäistyivät vuonna 1956 ja Algeria vuonna 1962.
Tunnettuja pied-noireja
[muokkaa | muokkaa wikitekstiä]Ranskan Algerian pied-noirit
[muokkaa | muokkaa wikitekstiä]- Louis Althusser, filosofi
- Daniel Auteuil, näyttelijä
- Édouard-Henri Avril, taidemaalari
- Patrick Bruel, muusikko
- Albert Camus, filosofi
- Marie Cardinal, kirjailija
- Marcel Cerdan, nyrkkeilijä
- Alain Chabat, koomikko
- Hélène Cixous, filosofi
- Claude Cohen-Tannoudji, fyysikko
- Jacques Derrida, filosofi
- Louis Franchet d’Espèrey, sotilas
- Gaston Julia, matemaatikko
- Enrico Macias, laulaja
Ranskan Marokon pied-noirit
[muokkaa | muokkaa wikitekstiä]- Frida Boccara, laulaja
- Just Fontaine, jalkapalloilija
- Élisabeth Guigou, poliitikko
- Jean-Luc Mélenchon, poliitikko[4]
- Dominique de Villepin, poliitikko
- Jean Reno, näyttelijä
Ranskan Tunisian pied-noirit
[muokkaa | muokkaa wikitekstiä]- Claudia Cardinale, näyttelijä
- Bertrand Delanoë, poliitikko
- Albert Memmi, kirjailija
- Joseph Sitruk, rabbi
- Georges Wolinski, pilapiirtäjä
Lähteet
[muokkaa | muokkaa wikitekstiä]- ↑ The History of the Pied-Noirs Algeria.com. Viitattu 22.2.2021. (englanniksi)
- ↑ D’où vient l’expression "pieds-noirs" ? 8.4.2019. Radio France. Viitattu 26.5.2026. (ranskaksi)
- ↑ D’où vient l’expression « pieds-noirs » ? Le Point. Viitattu 26.5.2026. (ranskaksi)
- ↑ Jean-Luc Mélenchon : Biographie et CV politique Sud Radio. Viitattu 26.5.2026. (ranskaksi)