Merimetsot
Wikipedia
| Merimetsot | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Kergueleninmerimetso (Phalacrocorax verrucosus) | ||||||||||||||||
| Tieteellinen luokittelu | ||||||||||||||||
|
||||||||||||||||
| Katso myös | ||||||||||||||||
| |
Merimetsot (heimo Phalacrocoracidae, suku Phalacrocorax) ovat kaloja syöviä pelikaanilintuja. Niiden nokka on tukeva ja koukkupäinen. Niillä on pitkänomainen ruumis, pitkä kaula ja pyrstö. Ne ovat yleensä tumman värisiä ja keskikokoisia tai sitä suurempia lintuja.
Merimetsot elävät sekä merialueilla että makeassa vedessä. Ne elävät rannikoilla ja saaristoissa ja pesivät yhdyskunnissa.
Merimetsot pyydystävät kaloja sukeltamalla. Ne ponkaisevat veteen usein pienellä vauhtihypyllä. Merimetsot tunnetaan tavastaan levitellä istuessaan siipiään, jonka tarkka syy on tuntematon – yleinen väittämä siipien kuivattelusta ei pidä paikkaansa: merimetsojen rasvarauhanen on täysin toimiva ja höyhenpuku yhtä vedenpitävä kuin vesilinnuilla yleensä.[1]
[muokkaa] Lajit
- amerikanmerimetso (Phalacrocorax auritus)
- oliivimerimetso (Phalacrocorax brasilianus)
- mustamerimetso (Phalacrocorax sulcirostris)
- merimetso (Phalacrocorax carbo)
- intianmerimetso (Phalacrocorax fuscicollis)
- kapinmerimetso (Phalacrocorax capensis)
- arabianmerimetso (Phalacrocorax nigrogularis)
- matalikkomerimetso (Phalacrocorax neglectus)
- japaninmerimetso (Phalacrocorax capillatus)
- tyrskymerimetso (Phalacrocorax penicillatus)
- karimetso (Phalacrocorax aristotelis)
- ulappamerimetso (Phalacrocorax pelagicus)
- beringinmerimetso (Phalacrocorax urile)
- patagonianmerimetso (Phalacrocorax magellanicus)
- guanomerimetso (Phalacrocorax bougainvillii)
- huppumerimetso (Phalacrocorax featherstoni)
- kaunomerimetso (Phalacrocorax varius)
- tasmanianmerimetso (Phalacrocorax fuscescens)
- maorimerimetso (Phalacrocorax carunculatus)
- sepelmerimetso (Phalacrocorax campbelli)
- kergueleninmerimetso (Phalacrocorax verrucosus)
- harmaamerimetso (Phalacrocorax gaimardi)
- partamerimetso (Phalacrocorax punctatus)
- etelänmerimetso (Phalacrocorax atriceps)
- kuningasmerimetso (Phalacrocorax albiventer)
- australianmerimetso (Phalacrocorax melanoleucos)
- kaislamerimetso (Phalacrocorax africanus)
- töyhtömerimetso (Phalacrocorax coronatus)
- jaavanmerimetso (Phalacrocorax niger)
- pikkumerimetso (Phalacrocorax pygmeus)
- isomerimetso (Phalacrocorax perspicillatus) (sukupuutto)
- galapagosinmerimetso (Phalacrocorax harrisi)
- stewartinmerimetso (Phalacrocorax chalconotus)
- chathaminmerimetso (Phalacrocorax onslowi)
- aucklandinmerimetso (Phalacrocorax colensoi)
- bountynmerimetso (Phalacrocorax ranfurlyi)
[muokkaa] Lähteet
- ↑ Miksi merimetso levittää siipensä? Uutisvuoksi. 18.9.2010. Sanoma Lehtimedia Oy. Viitattu 20.11.2010.